ساماندهي معابر داراي عرض كمتر از 6 متر و طراحي‌شهري گذرهاي ناهماهنگ با نظام تراکمي پهنه‌بندي طرح تفصيلي شهر تهران (طرح تفصيلي معابر زير 6 متر شهر تهران

شهرداري تهران - معاونت شهرسازي و معماري
1389

ساماندهي معابر داراي عرض كمتر از شش متر براي 3500 معبر، واقع در شش منطقه اولويت اول ساماندهي معابر (شامل مناطق يك، سه، شش، هشت، يازده و دوازده) منتخب معاونت معماري و شهرسازي شهرداري تهران، به طول 95 كيلومتر به منظور ارتقاء كيفيت زندگي‌شهري و بهبود محيط‌زيست كاربران اين معابر كه عمدتا در بافت مسكوني واقع شده‌اند، انجام گرفت.

شبكه‌هاي كم‌عرض ارتباط بين واحد‌هاي مسكوني و محله يا به عبارت بهتر ارتباط از فضاي خصوصي به عرصه عمومي را فراهم مي‌كند و اين معابر مفصل پيوند‌دهنده خانه به شهر، ملموس‌ترين فضاي شهري و آغازكننده زندگي شهري است. اختلال در عملكرد ارتباطي اين معابر و وجود مشكل در ايفاي نقش آنها، موجب اختلال در عملكرد شبكه ارتباطي در مقياس شهر خواهد شد و در حقيقت عبور و مرور در شهر از نطفه با مشكل مواجه مي‌گردد. اختلال در عملكرد اين معابر به‌عنوان فضاي شهري، هويت‌محله و احساس تعلق به مكان را به دچار خدشه نموده و به علت استفاده بيشتر اين فضا در مقايسه با ساير فضاهاي شهري تاثير عميق‌تري برجاي خواهد گذاشت. علي‌رغم اين حقيقت در باور امروز مديريت شهري انجام مگاپروژه‌ها به علت بودجه زياد و مقياس بزرگ تاثيرگذارتر و كاراتر به نظر مي‌رسند.

اين پروژه با تهيه شناسنامه براي 3500 معبر از طريق مطالعه وسيع ميداني، سعي در شناخت كامل معبر و فضاي پيرامون آن دارد. مواردي نظير خصوصيات بافت وعناصر هويتي محله،موانع دسترسي در سطح معبر و شكل‌گيري توده و فضا و حقوق مكتسبه زمين‌هاي مجاور معبر و يا فرسودگي بافت و تراكم‌هاي جمعيتي معابر در روز و شب از جمله موارد مورد بررسي اين پروژه است. اين شناخت منجر به ارائه طرح مجزا براي هر معبر با توجه به ويژگي‌هاي خاص و بستر آن معبر شد.

تهيه طرح مجزا براي هر معبر علاوه بر شناخت مشخصات و مشكلات خاص هر معبر كمك شاياني در جهت اعمال برنامه‌هاي تدوين شده در سطح كلان به‌صورت عيني در هر معبر و حفظ و احيا هويت بافت نمود. به اين ترتيب بازتاب محيط برروي طرح، جايگزين اعمال طرح از بالا به پايين شده و هويت محلات حفظ مي‌شود در حالي كه نظام‌مند و ايمن خواهند بود.

انطباق طرح با محيط با بالا بردن دقت عمل، ارزش‌هاي محيطي و مطلوبيت فضايي را افزايش داده و درنهايت موجب تاثيرگذاري بيشتري در مقياس‌هاي محلي با هزينه‌هاي كم و رفع ريشه‌اي و پايدارتر مشكلات خواهد شد.